كبوترارو ميبيني ميپرند؟ بچه هايين كه بال دراوردن تا آسمونو بغل كنن.
بچه هاي بد چي ميشن؟
كلاغ!
غم  توي چشمها.
پس ابلا؟ اونا چي بودن؟
آسمانِ صاف.
 فرشته. اول پري دريايي بودن، بعد بخار شدن ...
حيف بال ندالن!
بال هاشون باده!
خنده.
بيچاله امام هيچي ابل نداله!
توي حرم  دستم به ضريح نرسيد. بيرون آمدم. حياط خيس باران.  

حالا رفته خاكستون.

بيخبر پا مي‌شود مي‌رود مي‌نشيند كنار قبرت. همين طوركي زل مي‌زند به نخلي كه چندساله قول داده‌ام بياورم بكارم بالاي سرت.

 يكبار پرسيدم ننه نمي‌ترسي تنها ميون مرده‌ها؟

لب گزيد.

 چه حرفا! مرده نيسن كه! همشون درخت شدن!

 حالا بيخبر مي‌روم خاكستون زل مي‌زنم به نخلي كه بايدبياورم بكارم بالاي قبر ننه.